У судакрананнi пяшчотнага, таемнага Егiпта

Автор: Виктор Шатило


А час прыспешвае, мой генiй.

За годам год далей iмчыць.

I водсвет сонечны, i ценi,

Не у стане дау'няе злучыць.

Я помню, радасная, хвiлi!

Я помню хвалi ля гары!..

Адтуль яны, пустэльнi мiлi,

Нау'прост шапталi мне: твары!

I я тварыу'. I праз Егiпет,

Праз пёку дзён i зух начэй,

Красу адкрыу' другiх вачэй,

Я майстрам стау', паралепiпед, -

У сховах слау'ных пiрамiд

Пакiнуу' веды тых планiд...

О рай высотны i надводны,

Калi надыдзе мне пара,

Ты пыл любовi, гара,

Вярнi туды, у край мой родны:

Не жадзён,

Даруе ён.