Сняжынка

Автор: Валерий Познякевич


Я ведаю, што ты жывеш

Са мной у шумным горадзе

І па начах чытаеш верш,

Што я пісаў аб холадзе.



Ты бачыш снег у тым радку,

Што кружыць думкі белыя.

Сняжынкі ловіш у руку

Прыгожыя, нясмелыя.



Прыпеў:

Сняжынкай тою быць хачу,

Ляцець у рукі цёплыя

І бачыць радасць уваччу,

Што дораць вочы цёмныя.

Дазволь тваіх крануцца рук,

І болей іх не выпусціць.

Каб лёс не зведаў мой разлук,

Іскрыўся святам шчырасці.



Я ведаю, што гэта лёс,

А ты каханню верная.

Я на руках сваіх панёс

Цябе, сняжынкай белаю.



Праз сцюжы снежнае зімы

Да той вясновай квецені,

Якую ў дзень зімовы мы

З табой удвух прыкмецілі.



Прыпеў:

Сняжынкай тою быць хачу,

Ляцець у рукі цёплыя

І бачыць радасць уваччу,

Што дораць вочы цёмныя.

Дазволь тваіх крануцца рук,

І болей іх не выпусціць.

Каб лёс не зведаў мой разлук,

Іскрыўся святам шчырасці.