Дз цячы смех

Автор: Анатолий Уминский


Дзіцячы смех, бы песня жаўрука,

як звонам запаўняе навокалле.

Ён льецца быццам чыстая рака,

крынічкай, што журчыць у чыстым полі.



Дзіцяці вочы- чысціня нябёс,

у іх няма ні хітрасці, ні злосці.

Прамень святла, як бы анёл прынёс,

што ў цемры асвятляе шлях камусьці.



Няхай жа смех дзіцячы не змаўчыць,

няхай гучыць анёла нам званочкам.

І наша справа- так усё рабіць,

Каб слёз ні ведалі дзіцяці вочкі.



Каб не грымелі выбухі вайны,

а ў небе смерць маланкай не лятала.

І каб заўсёды ведалі яны,

што будзе Мір і побач будзе Мама.



* * * 28.04.2017 г.